Vrijdag 10 juni 2016-06-08

Wat valt er vandaag te vertellen. Niet veel eigenlijk, behalve dan:

regen – regen – regen –regen- regen – regen –regen- regen – regen –regen – regen – regen –regen –  regen – regen en heel veel mist.

Om treurig van te worden. En totaal geen spat wind. Zelfs geen rimpeling op het water. Wel is langzamerhand de invloed van de Atlantische oceaan te merken. De deining wordt langer. Je vaart van heuvel naar heuvel. We hebben vandaag steeds op de motor gevaren. Pfff…je wordt er een beetje suf van.

De aankomst op Ile D’Oussant was verrassend. Wij werden daar begroet door een grote dolfijn. Hij zwom dichtbij met ons mee en tijdens het vastleggen aan een mooring zwom hij constant om ons heen en bestudeerde ons aandacht. Wat een pracht dier. Totaal op zijn gemak en uiterst nieuwsgierig. In het dolfinarium in Harderwijk krijg je ze niet dichterbij. Het eiland zelf hebben wij nog niet bezocht. Dat zullen wij de komende dagen nog wel doen, maar eerst naar Brest om onze boodschappen te doen.

Zaterdag 11 juni 2016

Vandaag van het eilandje Ile D’ouessant naar Brest.

Helaas worden wij niet uitgeflipperd door ons vriendje de Dolfijn. Jammer. Moest zeker nog even boodschappen doen in de viswinkel. Het ga hem goed.

Naar Brest hebben wij constant een beetje wind op de kont en dat vindt Kairos niet echt lekker. Kwispelend zijn wij Brest ingevaren. Best een mooie stad. Een marine stad, een mooie jachthaven en de aanloop daarnaartoe is ook fraai. Een soort heuvellandschap aan beide zijden van het water. Wij blijven voorlopig in deze omgeving een beetje ronddobberen om de omgeving te verkennen en omdat wij onze zoon met zijn vriend verwachten. Beide zijn vaders van resp. 2 en 3 koters. Wij zullen zuinig op hen zijn. Wij willen geen gedoe met de ladies. Wij willen tenslotte ooit ook weer terug naar NL.

Dinsdag 7 juni 2016

Op weg naar Peters Port. Hoofdstad van Guernsey. Dikke mist, maar met de plotter en AIS kom je een heel end. Geen wind, maar wel heel veel stroom mee.

In 3 uurtjes varen wij van Alderney naar Guernsey.

We moeten eerst nog even wachten voordat wij de “drempel” over kunnen om de marina  van Peters Port binnen te lopen.

Het begint inmiddels ook wat op te klaren. De mist trekt weg en wij hebben zowaar ZON.

De temperatuur loopt op en langzamerhand komen wij in een euforische stemming. Zon, warm, helder weer. Het kan niet op. Wij waren bijna vergeten, dat zoiets ook nog bestaat.

Bij aankomst hebben wij na 2 weken! eindelijk onze was kunnen doen. Als je ons niet aan ziet komen, dan kan je ons op zijn minst ruiken aan komen. (Beetje rare zin, maar het klopt wel geloof ik). In ieder geval het is nu 12.00 uur ’s-Avonds en wij gaan nu naar ons nestje en doen onze snaveltjes toe.

Herm

Woensdag 8 juni 2016

Vanochtend zo rond 12.00 uur vertrekken wij na eerst de boodschappen en de was gedaan te hebben. Nog even diesel tanken tegen een dieselprijs waarvan je gaat juichen en dan, na de bemanning van de Bontekoning gegroet te hebben, op weg naar Herm. Herm een klein eilandje bij Guernsey. Zo’n 3 mijl varen tussen de rotsen door om in een klein kommetje voor anker te gaan.

Het kommetje is slechts van één zijde toegankelijk en licht erg beschut voor wind en getijde stroming. Het eilandje hadden wij vorig jaar ook al bezocht en wat ons opvalt zijn de subtropische invloeden. Mooie stranden, palmbomen, bloemen en de lekkere temperatuur. Onze bedoeling is om te gaan vissen en een beetje aan te rommelen.

In de middag komt de mist helaas weer opzetten en dat maakt het meteen minder aangenaam. De mist is nat en koud. De ego’s van zeeschepen laten weer van zich horen door luid de misthoorn te laten klinken. Je zou denken, dat met de tegenwoordige technieken zoiets als een misthoorn niet echt meer nodig is. Een rudiment vanuit het verleden zullen wij maar denken.  Het rommelen komen wij wel aan toe, maar het vissen en in de zon genieten helaas niet. Vanavond vroeg naar bed, omdat wij morgen om 5.00 uur vertrekken richting Brest. Ergens halverwege zullen wij wel ergens stranden om een plekje voor de nacht te vinden.

Herm – Roscoff

Donderdag 9 juni 2016. Wij vertrekken om 7.00 uur i.p.v. de geplande 5.00 uur vanwege de dikke mist. Geen hand voor ogen te zien. De mist is nat. Heel nat. Het is net alsof de regendruppels in de wolk blijven hangen en weigeren naar beneden te vallen. Alles is zeiknat.

Om 7.00 uur klaart het een beetje op en wij schuifelen bij laag water door de nauwe uitgang tussen de rotsen door naar dieper water. Windstil, geen getijde stroming en een ongelofelijke stilte af en toe verstoord door het geluid van een vogel. Bijna onwerkelijk in een wereld waar je altijd achtergrond geluiden hoort van mensen en hun machinerieen.

De eerste uren hebben wij helaas niet of nauwelijks wind. Geen rimpeling op het water, af en toe een fregatvogel, geen andere schepen, geen………….. niets. Ons Yanmar vriendje raffelt de mijlen onder ons weg. ’s-Middags krijgen wij eindelijk wat wind en kunnen wij de zeilen opzetten. Ons Kairosje loopt lekker. Zo’n 7 knopen gemiddeld en om 18.00 uur zijn wij in Roscoff. Een moderne jachthaven, die zijn draai nog moet vinden.

Morgen trekken wij weer verder.

Zondag 5 juni 2016

Vandaag staat in het teken van het verdere bezoek aan Le Havre. Een lange, heel lange optocht van voornamelijk dames in het roze. De eerste gedachte was een gay-pride in het frans. Gezien het aantal vrouwen zou je snel de indruk krijgen dat alle vrouwelijk franse gay’s van Frankrijk zich hier in Le Havre verzameld hebben, maar dat viel mee. Het bleek in het kader van de Normandy Cup. Veel cups gezien, maar ik heb verder geen idee wat de Normandy Cup inhoud. Ik wil er zelfs even niet aan denken.

Le Havre is eigenlijk best leuk, met een mooie boulevard en met aan de boulevard mooie beachhouses. (in het Nederlands: badhokken) Keurig naast elkaar, in het wit en met de riante oppervlakte van hooguit 2 vierkante meter. Een beetje zoals wij dat in NL kennen uit de tijd dat vrouwen volledig gekleed te water gingen. Een soort badboerka’s maar dan anders. Sommige “landlords” hebben een paar meter extra toegeeigend om hun benen te kunnen strekken. Best komisch ware het niet dat het wel erg boulevard vervuilend is. Horizonvervuiling maar dan dichtbij.

Verder staat daar in Le Havre een gigantisch grote katholieke kerk.

Mooi in al zijn lelijkheid. Als dit god’s huis is dan heeft hij wel erg de pest aan al zijn gelovigen.  Een soort goddelijke erectie met op de kop een levensgroot kruis, waarvan je nekkrampen krijgt als je ernaar wilt kijken. We laten Le Havre voor wat het is. Het is de moeite waard.

Maandag  6 juni 2016

Maandag werkdag. Wij vertrekken om 2.30 uur (jawel 2.30 uur!!!) uit de haven, omdat wij van plan zijn naar Cherbourg te zeilen èn omdat wij bij Cherbourg het tij mee willen hebben. Wij schatten in dat het ongeveer 12 uur varen betekent.

Het is trouwens ongelooflijk druk van alle ingaande en uitgaande containerschepen. Goed oppassen dus. De trip lijkt voorspoedig te gaan, maar een paar uur voor Cherbourg worden wij geenterd door de Franse douane. Aardige heren, die wij ook al tegen zijn gekomen in de haven van Dieppe. Daar zijn een aantal andere Nederlanders de klos en wij dachten daar makkelijk van af gekomen te zijn. Niet dus.

Eindeloos veel vragen en in te vullen formulieren. Alle kastjes, flonders, motorruimte, koffers en meer moet open. Of wij vluchtelingen aan boord hebben, sigaretten, drugs, drank, commerciële waar etc. etc. Dik een uur heeft het geduurd. Daarna kunnen wij verder na een vriendelijke handdruk en bonjour gewenst te zijn. Zij doen hun werk, maar leuk is anders. Enfin…… in de haven Cherbourg hebben wij toch maar besloten om door te varen naar Alderney. Eén van de eilanden van de British Channel Islands. In de mist wel te verstaan.

Sinds ons vertrek 2 weken geleden hebben wij eigenlijk elke dag wel te kampen gehad met mist, maar nu kan je bijna de neus van Kairos niet meer zien. We liggen aan een mooring te flottieljen met een bont gezelschap van andere bootjes en nationaliteiten. Multicultureel zonder samenleving. Zoiets als in Nederland dus. Morgen gaan wij naar Peter’s Port als hoofdstad van Guernsey.

PS: de eerste tuimelaartjes gezien. Joepie!!!!!

 

 

 

Donderdag 2 juni 2016

Een grauwe dag vandaag. Druilerig. Het regent niet, maar je wordt wel nat.

En jawel, vandaag ons 1^e kraakverse vis gekocht. Tongetjes en krabbetjes. De tongetjes zijn al heerlijk opgegeten. De krabbetjes wachten nog even tot morgen. Eerst op zoek naar een bankschroef om ze open te krijgen.

Boulogne is best een boeiende stad. De stad leeft. Kleine vissersbootjes die in en uitvaren en hun waar verkopen aan de kade. De straten in het centrum met tal van leuke winkeltjes en restaurantjes. Gezellig ondanks het prutweer en zeker de moeite waard om te bezoeken.

Morgen trekken wij verder. Naar Diepe. Elke keer met stapjes van 40 – 60 mijl in dagtochtjes van een aantal uren. Wij pakken steeds het tij mee. Scheelt altijd weer een paar uurtjes varen. Wij willen rond 15 juni in Brest aankomen en het lijkt als of wij nog een heel eind te gaan hebben. Als wij een beetje doortrekken kunnen wij daar in een paar dagen zijn, maar wij hebben alle tijd en zijn een beetje lui. Vandaar, als een snelle slak gaan wij voorwaarts.

Vrijdag 3 juni 2016

Het fijne van een blog per dag bijhouden is, dat je niet vergeet wat voor dag het is.

Hoe zou het zijn als je de dagen, maanden, jaren niet meer zou weten. Jij niet, ik niet, maar ook een ander niet. Geen agenda’s waarbij voor het hele jaar (onzinnige) vergaderafspraken gepland zijn, geen tijdsdruk meer, geen gehaast, meer tijd voor elkaar en je dag wordt bepaald door zonsopgang en ondergang en het ritme van de natuur. Je spreekt je medemens als je daar behoefte aan hebt of als daar een zekere urgentie is en je houdt je bezig met de dingen, die er werkelijk toe doen.

Best een aanlokkelijk idee. Jammer dat dat slechts een utopie is.

Maar toch……. Denk daar maar eens over na!

Zojuist zijn wij aangekomen in Dieppe na een rustige dagje zeilen met de wind op de kont. Dieppe, een stad waar wij vorig jaar ook al een keertje geweest zijn. Veel terrasjes, pizzatenten en vissersbootjes die hun waar aan de kade verkopen. Een veerboot, die elke dag naar Engeland vaart en veel versleten grandeur uit het verleden.

Hier zie je ook veel mannen, duidelijk afkomstig uit de Noordafrikaanse Arabische wereld, die je glazig en met ondoorgrondelijke blikken nastaren. Ze hangen wat rond en vervelen zich kennelijk. Voelt niet prettig. Morgenvroeg vertrekken wij naar Honfleur. Ongeveer 60 mijl verder. In het verleden zijn wij daar ook wel eens geweest en hebben daar goede herinneringen aan. Ik ben benieuwd of daar veel veranderd is.

Zaterdag 4 juni 2016

Het oorspronkelijke plan om naar Honfleur te gaan hebben wij maar bij nader inzien laten varen.

Honfleur hebben wij in het verleden al een paar keer aangedaan en de laatste keer viel het ons bar tegen. De 1^e keer dat wij daar waren, waren er veel kunstgalerieen en het stadje transpireerde in de zomer kunst. Een alternatieve sfeer waar je je ogen uitkeek en mee transpireerde. De laatste keer, alweer een paar jaar geleden, was het verworden tot een toeristenplaats met pizzeria’s, hamburgertenten en schreeuwerige disco’s. Niet meer onze plek.

Le Havre zijn wij nog nooit geweest en ligt om de hoek. Deze keer dus maar.

Bij Le Havre denk je algauw aan een werkstad gericht op de maritieme sector. En ja, dat is ook zo. Maar Le Havre heeft nog veel meer. Leuke winkelstraatjes, de oude kern en ook veel nieuwbouw. Daartussen vind je grauwe woonschuren, die er van alle kanten als bunkers uitzien.  En warenpel, daar wonen mensen in, jong en oud, die het ook nog naar hun zin schijnen te hebben. Zij lopen er vrolijk en opgewekt rond. Hoe is dat nou mogelijk? Wij Nederlanders zouden overvallen worden door een zware depressie, maar hier kennen zij de kreet “savoir vivre” en dat doen zij ook.

Sinds ons vertrek, 2 weken geleden, wil het weer nog niet echt meewerken. Het is meestal koud. Zo’n 13 tot 15 graden en de wind? Nou ja, kan er soms mee deur.

De verwachtingen voor de komende week zijn hoopvol.

Let’s wait and see.

Zo voor en na het zeilen heb je alle tijd om over het leven en wat daarin afspeelt na te denken. Zo af en toe zal ik wat van mijn (soms prikkelende) gedachtenspinsels aan mijn blog toe vertrouwen.

Zo ook nu.

Carla en ik zijn nu bijna 40 jaar getrouwd. Carla is bruin. In de winter off-white. In de zomer zwart. Onze kinderen zitten daar ergens tussenin.

Ik ben wit in de winter, rood als ik verbrand en bruin in de zomer. Helaas niet helemaal, maar wel voor een deel.

Onze kinderen zijn altijd naar witte scholen geweest. Getennist op een witte tennisclub. Beiden zijn universitair geschoold. Doen het goed en daar zijn we trots op.

Onze kleinkinderen gaat naar een witte opvang. Zij zijn daar de zwartste peuters. Vroeger vond ik negerzoenen lekker evenals moorkoppen.

Elk jaar vieren wij Sinterklaas en Zwarte Piet.

Carla heeft jarenlang in het ziekenhuis in Hilversum gewerkt. Zij was daar in de begintijd de enige zwarte zuster. Wel zo makkelijk als je haar nodig had. Je hoefde maar “zwarte zuster” te zeggen en iedereen wist wie je bedoelde. Enige vorm van racisme of discrimatie hebben wij nooit ondervonden.

Zwart, wit, rood, bruin of welke kleur dan ook heeft bij ons nooit enige betekenis gehad. Laat staan dat daar sprake was van enig racisme of discriminatie. Een kleur is een kleur. Meer niet en minder ook niet.

De laatste tijd speelt het thema Zwarte Piet de boventoon. Zwarte Piet is kennelijk een symbool van slavernij en komt voort uit onze koloniale tijd. Dat wordt ons althans zo voorgehouden. Vooral onze zwarte medemens (voorheen neger) loopt hiertegen te hoop. Vooral bij Mw. Sylvana Simons, een knappe intelligente zwarte vrouw, druipt de frustratie en traumatische verleden ervan af. Een slavernijverleden van een paar honderd jaar geleden, die zij zelf niet heeft meegemaakt, maar waar zij wel zichtbaar onder lijdt. (Ik denk dat zij daar wel oprecht in is). Een verleden, die vanuit het huidige perspectief verwerpelijk is, maar waar ik mij zeker niet door aangesproken voel of verantwoordelijk voor ben. Zij vergeet even gemakshalve, dat haar eigen zwarte medemens voor wat snuisterijen haar eigen mensen verkochten aan die “slechte” blanken. Ik hoor haar daar nooit over. Maar dat terzijde. Maar goed, ik verwijt ook de huidige jonge generatie Duitsers niet de wandaden en verschrikkelijkheden in de 2^e wereldoorlog die hun voorouders gepleegd hebben. Noch de kinderen van NSB-ers, die hun eigen volk verraadden.

Sylvana Simons en consorten zijn druk bezig de voorstanders van zwarte Piet zwart te maken. Of moet ik zeggen wit of rood of…………. Vul het maar in Sylvana.

Zij is wel bezig de eigenheid van Nederland om zeep te helpen en mij voor racist uit te maken. De negerzoen is inmiddels gesneuveld. De moorkop ook en what’s next. Nederlandse spreekwoorden? Zwarte Piet vermoord door zwarten?

Ik heb mij als geboren en getogen Nederlander, autochtoon heet dat geloof ik, nog nooit zo in een hoek gedrukt gevoeld. Ik ben zeker geen agressief persoon, maar ik voel mijn bloed zo langzamerhand wel koken.

Beledigd tot op het bot. Als je nog geen racist bent, zou je het zo maar kunnen worden.

Wellicht is het een idee, dat Sylvana en aanhangers in therapie gaan om af te komen  van hun trauma’s. Wellicht dat daar nog wel een subsidie voor beschikbaar is.

 

 

Maandag 30 mei 2016

Het is vandaag bar en boos.

Regen, kou en extreem harde wind. We liggen in de haven van Duinkerke heen en weer te schudden. De landvasten wringen zich knarsend rond de bolders. Een helse herrie en daarmee hebben wij ook slecht geslapen. Niet erg natuurlijk, maar leuk is anders.

Vanochtend nog wat water bijgevuld alleen geeft de watermeter niets aan. De bilgepomp begint onophoudelijk te lopen en al snel hebben wij het vermoeden, dat er iets met de watervoorziening aan de hand is. Maar waar?? Na ongeveer de halve boot gesloopt te hebben blijkt dat de watersensor van de voorste watertank volledig verrot is en los zit.

Bij het watertanken loopt het water uit de tank zo de bilge in. Geen wonder dat de bilgepomp continue aan het lopen is. Gelukkig zijn hier in Duinkerke genoeg watersportshops en service bedrijven te vinden. Uiteraard is de goede sensor niet te vinden, maar woensdag wordt er een nieuwe aangeleverd. Betekent dat wij hier morgen (= dinsdag) ook nog wel liggen te stampen. De transitie van mijn twee linkerhanden naar twee rechterhanden begint al aardig vorm te krijgen. Ik begin dat klussen zelfs steeds leuker te vinden wat ik nooit heb kunnen vermoeden. Het heeft iets rustgevends en als het resultaat goed is, geeft dat de nodige voldoening.

Wij willen morgen als het wat droger wordt, iets aan site seeing doen en toch dat visje kunnen kopen en kunnen nadenken over waar wij naar toe zullen zeilen onder het genot van dat wijntje waarvan de bodem al aardig in zicht begint te komen. Dover of Boulogne of ……….?

Dinsdag 31 mei 2016

Het is mij het nachtje wel. Stampen stampen en stampen. Van de storm wel te verstaan.

Het is niet alleen de snoeiharde wind, maar vooral door de golven van de Noordzee die de haven in rollen. We hebben stahoogte in ons bootje, maar dat is maar relatief. We hebben het plafond van nabij kunnen inspecteren. Ongewild, dat wel.

Gelukkig dat de wind in de ochtend wat minder wordt. We hebben wat rondgelopen in Duinkerke. Een echte werk- en studenten stad. Niet de gezelligst denkbare. Het visje kopen is helaas niet aan de orde. De vissersvloot is door het slechte weer niet uitgevaren. Wij zullen ons geluk ergens anders moeten vinden. Wel hebben wij de andere gebruikelijke boodschappen gedaan. In de loop van de middag is mist komen opzetten. De wereld verstilt. Wat een verschil met de vorige dag. Morgenochtend kunnen wij de watersensor ophalen, zodat ik die kan installeren. Een uurtje werk alles bij elkaar. Daarna vertrekken wij naar Boulogne. Dat zal ongeveer om 12.00 uur zijn. De wind en vooral het tij hebben wij dan mee.

Woensdag 1 juni 2016

De watersensor hebben wij op tijd kunnen ophalen, maar gezien de tijdsdruk hebben wij hem nog maar niet geïnstalleerd. Het installeren is niet zo ingewikkeld, maar het vraagt wel de nodige tijd omdat de vastgeschroefde tafel en vloerpanelen losgemaakt moeten worden. Een klusje wat de nodige tijd vraagt en in rust gedaan moet worden.

Wij zijn om 13.00 uur uit Duinkerke vertrokken. De wind is 5 – 6 Bft uit het Noordwesten.

Met het tij mee lopen wij gemiddeld 9 knpn. De 46 mijlen vliegen voorbij. Om 18.00 uur lopen wij Boulogne binnen. 46 mijl in 5 uur. Best goed!

Het weer is verder nog steeds naadje?

De verwachtingen voor morgen (= donderdag) zijn wederom zeer slecht. Wij blijven dus maar in Boulogne om boodschappen te doen, te klussen (watersensor installeren) en nu toch eindelijk dat visje te kopen en om wat van Boulogne te zien.

Het nieuws in Nederland volgen wij niet meer zo. Wel is er kennelijk wat ophef over Sinterklaas en Zwarte Piet. En dat in mei/juni?? Ik heb daar wel een mening over, die ik binnenkort op deze blog zet.

Wordt vervolgd.

Zondag 29 mei 2016

Vandaag vroeg opgestaan. Het was al wel 8.30 uur! Valt niet mee als je een jaartje ouder wordt. Rustig ontbeten, afgerekend bij de havenmeester en nog even wat diesel getankt.

Uiteindelijk voeren wij de marina uit om 10.30 uur. Na een half uurtje wachten op wat binnenkomend en uitgaand scheepvaartverkeer konden wij Zeebrugge achter ons laten.

Het weertype was ongeveer gelijk met de dag daarvoor. Alleen de wind was iets meer NWN gedraaid en wat steviger. In het begin 4 bft en wat later naar de 5 en 6 Bft. Een beetje heiïg dat wel en eigenlijk ook wel wat te koud voor de tijd van het jaar. Kairos loopt als een speer. Steeds zo’n 7,5 tot 9 knpn. met uitschieters naar de ruim 10 bij halve wind. Super dus. Wel een knoopje stroom mee, maar al met al, 10 knpn. staat best leuk op de teller.

Prima zeildag en wij waren in een zucht en een sch……. In Duinkerke. Een uurtje na aankomst (16.00 uur) begon het heftig te plenzen met wat onweer. De achterwand aan onze sprayhood is goud waard. Uit de wind en droog als het regent. Wat wij morgen gaan doen, weten wij nog niet echt. Misschien wat lopen in Duinkerke, visje kopen, een beetje klussen, wat huishoudelijke zaken of richting Dover, Boulogne of …….. We gaan er maar eens diep over nadenken onder het genot van een wijntje of zo.

 

Zaterdag 28 mei 2016

De dag begint mistig en kil.

Een goede dag om Knokke een beetje te verkennen.

Een mooie badplaats dat Knokke. Mooie brede winkelstraten met chique winkels, restaurantjes en gallerieen. Brede strandboulevard met veel badhokjes direct aan de boulevard. Dat doet mij wel wat denken aan de tijd van vorige eeuw bij Noordwijk, Katwijk en Scheveningen. De tijd van de preutsheid. Eigenlijk niet meer van deze tijd, maar heeft toch wel zo zijn charme. Vooral het contrast tussen de moderniteit van nu en de tijd van toen.  Wat verder opvalt zijn de oudere dikke heren in hun snelle bolides met…….hmm mooie jonge dames, die bij het uitstappen met moeite hun voiture uittrekken èn de jonge yuppen in dikke SUV-en op zoek naar aandacht, respect en erkenning. Parmantige ego’s.

Het stadhuis van Knokke is fantastisch opgeknapt en komt mooi uit de verf ware het niet dat daar een meer dan afschuwelijk huisje voor staat wat toegang geeft tot de ondergrondse parkeergarage. Wie dat verzonnen heeft??? Meer dan jammer. Het doet onrecht aan dat mooie stadhuis.

De zon is doorgebroken, de mist is opgeklaard, de temperatuur is aangenaam en lekker aan het terrasje zittend, biertje in de hand, is dat wel erg genieten.

Morgen vertrekken wij naar Duinkerken. Visje kopen waarschijnlijk.

We zien wel.

Vrijdag 27 mei 2016

Vertrek om 08.30 uur.

Weinig wind vanuit het NNW. Een waterig zonnetje en weinig zicht. Op de plotter zie je dat er wat scheepvaartverkeer is en zo af en toe zie je een schip vaagjes voorbij glijden. De zee is redelijk vlak en leeg. Geen vogels, geen vissen, geen ……….niks. Saai dus. Heel saai.

Behalve dan bij Hoek van Holland. De maasmond. Vaak is er veel inkomend en uitgaand verkeer. Nu niet. Wel komt vanuit het niets een dikke politieboot achter ons aan denderen en blijft dicht bij ons met ons opvaren. Verrekijker erbij en je kan de breed geschouderde heren en dame zien overleggen. Na een minuut of 10 steekt één van de heren de duim omhoog om daarna te vertrekken. Het geeft altijd weer een ongemakkelijk gevoel als zo’n boot langszij komt. Je hebt niets te verbergen, maar toch…… Het is natuurlijk heel goed dat zij er zijn, maar het ook oh zo jammer dat het kennelijk nodig is. Deze hoeders van onze vrijheid en veiligheid.

Vrijheid. Tja wat is dat en wat is het waard en wat mag dat kosten? Wat betekent vrijheid nog als je dat met hand en tand moet verdedigen? Wie het antwoord heeft mag het zeggen.

Ter hoogte van Vlissingen trekt de wind wat aan. Niet veel, maar het zorgt er wel voor dat de vervelende schommel beweging van Kairos wat minder wordt. De aanloop voor het scheepvaart verkeer richting Antwerpen is leeg. Best bijzonder eigenlijk. Normaliter is er zeer veel verkeer komend en gaand naar Antwerpen en moet je maar zien hoe je je met jouw bootje er tussen door moet wurmen. Om ongeveer 18.00 uur zijn wij Zeebrugge binnengelopen.

Morgen blijven wij hier liggen om een rondje Knokke te doen.

We keep you posted.

 

 

Dinsdag 24 mei 2016.

Om 10.00 uur vertrokken vanuit de Schellingwouderbrug te Amsterdam. Deze brug is de afgelopen tijd veel gestremd vanwege technische problemen. Zo ook nu.

Vanaf de brug op de motor naar IJmuiden. Kleine schade opgelopen aan BB-zijde. Te hard tegen de kade aangeramd bij de Noorder sluis bij IJmuiden. Niets ernstigs alleen optisch zie je wat. Gelukkig is het het potdeksel en daar is hij ook voor bedoelt.

Vanuit IJmuiden richting Scheveningen. De wind komt uit het NNW met 4 – 5 Bft. Gezien de windrichting is dat niet al te comfortabel. Koude wind en de achterwand aan de Sprayhood is goud waard. Vooral als het koud is zoals vandaag. Kairos loopt fantastisch. Steeds 8 – 9 knp. op de teller, ondanks dat wij vrijwel voor de wind gaan. Wel het tij mee en dat helpt. De autopilot doet zijn werk geruisloos  en moeiteloos ondanks dat Kairos regelmatig door de achteropkomende golven weggezet wordt. In de jachthaven aangelegd en daar blijkt de preekstoel los te zitten. Balen dus. Gelukkig openbaren dit soort probleempjes zich nu. Ik heb zo het gevoel, dat als wij aan de oversteek beginnen het schip in nieuwstaat is. Waar dit begin al niet goed voor is.

Woensdag 25 mei 2016

Vandaag staat de preekstoel op het menu. Hoe lossen wij dit probleem op?  Gelukkig hebben wij raad en hulp gekregen van Shipshape (Dank Harry) en een goede vriend van ons (jan paul) om ons op weg te helpen. Achteraf blijkt er slechts een stom boutje niet goed vastgezet te zijn. Zo’n boutje verstopt achter een kabel in de ankerkluis. Nadat deze vastgedraaid was, zat alles weer muurvast. Pfffff…….

Wij blijven vandaag en morgen in Scheveningen. Een beetje uitrusten van de afgelopen stress weken. Vanavond krijgen wij bezoek van ons Oom aan boord en dat betekent lekker borrelen en borrelen en borrelen en eten en natuurlijk gezellig bijpraten.

Er staat weinig wind uit westelijke richting en vanmiddag klaart het weer wat op. Het zonnetje schijnt en morgen hopelijk ook. De voorspelling is, dat de wind a.s. vrijdag uit het noordoosten gaat komen. Weliswaar een zwakke wind, maar voldoende reden om dan Vrijdag vroeg te vertrekken naar Zeebrugge.

Donderdag 26 mei 2016

Vandaag een vrije dag. Lekker gelopen op de boulevard, beetje uitwaaien en lekker lanterfanten. Heerlijk als je niet onder tijdsdruk staat en niets moet en van alles mag. We beseffen dit nog niet goed. Het is nog niet echt bij ons ingedaald, maar dat zal de komende tijd vast wel gebeuren. Scheveningen is mooi opgeknapt. Het ziet er allemaal erg gelikt uit.

Een strandplaats op zijn mooist. Enige jaren geleden zag het er allemaal erg verwaarloosd uit. Een mooie turnaround.

Het is nu al laat. Wel te rusten voor iedereen en morgen gezond weer op.